AYRILIK

Sonbahar, yapraklarını dökerken
Ben yüreğimi,
Döktüm geceye..
Yıldızlara bakarak uzun uzun
Yokluğunu izledim
Gündüzü bekledim
Geceyi yaşadım
Geceyi bekledim
Gündüzde yandım
Sonra...
Zamanla duruldum
Bahçeye gelen kuşları besledim
Çiçekler büyüttüm
Ve bende büyüdüm onlarla
Kavuşurken ayrıldık
Sen sustun...
Ben dille geldim
Gündüzün gölgesinde
Resimler çizdim
Elleri kırık
Avuçları çizik
Gözleri kapalı yüzler
Hep sendin o yüzler
Ve ben yoktum o yüzlerde
Senden sonra
Ne kitap
Ne şiir
Ne de hikaye
Uyandırdı beni
Karanlığın içinden ...