BİTTİ...

 Dalıyoruz her gün ayrı bir gecenin içine

İçinde karanlık sisli bir yalnızlık

Yalnızlığın içinde kayıp bir zaman hâkimi

Tartıyor gecenin ağırlığını

Soluk bir el yazısında

Donuyor kalem bir vakit

Gün kendi içinde dönerken

Döngünün içinden

Kaybolmuş birkaç anı

Yol tarifini resmediyor

Gözlerinin içindeki karanlığa

Ellerine bulaşmış birkaç damla mürekkep

Soluk alıp veriyor durmadan

Yalnızlığın peşinden

Perdeler kapatılıyor

Kapatılmış evlerin

Güneşi yasaklanan odalarına

Gün kendi döngüsünü sürdürüyor

Gün bitti

Yarının telaşı etrafta dolaşırken

Takılıp düşüyor birkaç damla da

Of ne çok acıdı yüreğimin dili

Sözcük yok ki tarifini yazsa

Ruhunun bedenine

Bitti...

Güneş doğup sabahı boğarken

Ellerim dünün kanını temizliyordu

Mutfak masasının üstünde

Pencereyi açan bir kuş

Bütün yaşamı kanatlarına takıp uçtu